زندگی در ایران هیجان انگیز است، هر لحظه اش اتفاقی است که روتین زندگی را به هم می ریزد. زلزله ای در عادات کهنه برپا می کند و نیروهای ذهنی و قلبی آدمی را به مبارزه ای سخت اما شیرین دعوت می کند.

نمی‌دانیم محاصره دریایی چقدر موفق خواهد بود و چقدر ادامه خواهد داشت اما بیایید فرض خود را روی بدترین سناریو بگذاریم!

محاصره قاعدتا و بإذن الله ما را فلج نخواهد کرد چون از یک سو ما با ۱۵ کشور مرز مشترک داریم و حتی ورود قاچاق کالا می‌تواند تا حد زیادی مایحتاج را برطرف کند.

از سوی دیگر احتمالا این محاصره از طرف دشمن و انسداد تنگه هرمز از طرف ما منجر به معامله‌های پشت پرده‌ای خواهد شد که مثلا تو فلان نفتکش را بی خیال شو من هم بهمان کشتی را رد می‌کنم!
از جهت سوم این محاصره نمی تواند خیلی طولانی شود و مثلا بیش از 4 الی 5 ماه دوام نخواهد داشت.

همه اینها بر فرض این است که ایران تصمیم به مداخله نظامی نگیرد که اگر بگیرد مسأله کاملا وابسته به نتایج میدان خواهد بود.

اما برای وضعیت سخت هم باید آماده بشویم!
برای این منظور لازم است تا حد ممکن از اسراف بپرهیزیم! اسراف در انرژی (برق، گاز، بنزین و گازوئیل) و اسراف در مصرف (خوراک، پوشاک، تفریح)
گام بعدی توجه به ضعفاست، ما ظرفیت های زیادی برای تولیدهای خرد داریم که باید به کار گرفته شود و آنهایی که به خاطر جنگ بیکار شده اند را به کار گرفت. نمونه موفق این کار تولید خانگی جوراب بود. دستگاه های ساخت داخل تولید جوراب که به خانواده های کم بضاعت داده می شد و منجر به اشتغال خانواده های بی سرپرست شد.

خداوند اراده کرده است اراده ما ملت مسلمان ایران را در همه سطوح بیازماید و آبدیده کند! بإذن الله کارهای بزرگی را قرار است انجام دهیم.
ایران مبدأ تحولات تاریخی دنیا بوده و خواهد بود ان شاء الله.