اردیبهشت، برای ما طعمِ خون و ایثار گرفت؛ ماهِ عروج مردی که «خستگی» را خسته کرده بود و در مسیر خدمت، آرام و قرار نداشت. او که ردای ریاست را نه برای نشستن در کاخ‌ها، که برای دویدن در میدان‌های سخت بر تن کرد.

🔴 او که رکورددار پرکاری بود؛
مردی که پس از سفرهای فشرده دیپلماتیک در سرمای مسکو، سحرگاه به تهران می‌رسید اما استراحت را بر خود حرام می‌کرد تا اولِ صبح در میان مردمِ البرز باشد. همان که رهبر انقلاب بارها به او تذکر دادند: «مقداری استراحت کنید و به بدن خود برسید».

🔵 سرسخت در صیانت از حق مردم بود؛
مدیری که اجازه نداد حتی برای حفظ امنیت جانی‌اش، استخراج از میدان گازی مشترک یک دقیقه متوقف شود، چرا که معتقد بود توقف کار، ضربه به منافع ملی و سفره مردم است.

🔴 کوه سعه‌صدر و مدارا بود؛
در روزهایی که تندترین توهین‌ها را در مناظرات شنید، با لبخندی که بوی مظلومیت شهید بهشتی را می‌داد، سکوت کرد و گفت: «مصلحت در سکوت است و خدا از مؤمنین دفاع می‌کند».

🔵 زاهدی بی‌تکلف بود؛
که حتی در مقام معاون اول قوه قضائیه، در آپارتمانی ساده زندگی می‌کرد و وقتی از او پرسیدند چرا به خانه‌ای بهتر نمی‌روید، با صدایی که هنوز در گوش تاریخ هست، پاسخ داد: «همین‌قدر هم برایمان زیاد است».

🔴 حامی محرومان و مرهمِ زخمِ دیده‌نشده‌ها بود؛
رئیس‌جمهوری که با بالگرد به دورافتاده‌ترین روستاهای مرزی می‌رفت؛ جاهایی که اهالی‌اش تا به حال یک بخش‌دار هم ندیده بودند و از دیدن عالی‌ترین مقام کشور در میان خانه‌های گلی‌شان، چشمانشان از اشک و تعجب می‌درخشید.

🔵 نگهبانِ دقیقِ معیشت بود؛
که هر روز صبح پس از اذان، قیمت اقلام اساسی را چک می‌کرد و در جلسات دولت، از آمارهای کلان عبور می‌کرد تا به حقیقتِ «سفره مردم» برسد؛ او خط قرمز خود را نوسان قیمت پنیر و نان می‌دانست.

🔴 آینه تواضع و خاکساری بود؛
وقتی دخترکی نوجوان تصویرش را کشید، با فروتنی گفت: «من کسی نیستم، من فقط یک طلبه‌ام؛ تصویر حضرت آقا را بکشید».

🔵 مدیری میدان‌دار بود؛
که اعتقاد داشت مسئول باید «مدیرِ اقدامی» باشد نه «اعلامی». او جلو می‌دوید و به وزرایش می‌گفت: «من می‌دوم، شما هم پشت سر من بدوید» تا ده سال عقب‌افتادگیِ کشور جبران شود.

🔴 مظهر ادب و احترام به دیگران بود؛
حتی در اوج خستگیِ نیمه‌شب، وقتی قرار بود آرایشگر محاسنش را اصلاح کند و هم‌زمان همکاری گزارش کار بدهد، از نیمه راه برگشت و گفت: «این کار بی‌ادبی است؛ اخلاقی نیست وقتی شما توضیح می‌دهید من مشغول کار دیگری باشم».

🔵 مدافعِ حریمِ حرمتِ آدم‌ها بود؛
وقتی همراهی خواست اشتباهِ وزیری را در جلسه به رخش بکشد، با نگاهی نفوذمند تشر زد که: «چرا می‌خواهی ضایع شدن یک آدم را نشان بدهی؟ خودش فهمید اشتباه کرده، تمام شد و رفت».

🔴 پدری دلسوز برای جوانان و نخبگان بود؛
در روزهایی که همه از قوانین کهنه گلایه داشتند، او به پارک‌های علم و فناوری رفت و نامه‌های ناامیدانه‌ی جوانان را چنان پیگیری کرد که از همان جوانان، حامیانی جدی برای پیشرفت کشور ساخت.

🔵 نمادِ بی‌زاری از اشرافی‌گری بود؛
حتی در زمان تولیت، حاضر نشد سنگ قبرِ قدیمی و ساده‌ی پدرش را عوض کند. او حق‌التولیه‌ی چندساله‌اش را هم برای ساخت درمانگاه در مناطق محروم بخشید.

🔴 او که دردِ دلش را فقط به پیشگاه امام رضا علیه‌السلام می‌برد؛
وقتی به او گفتند در برابر حواشی سیاسی واکنش نشان بده، پاسخ داد: «دأب من این است که گلایه‌هایم را با امام رضا علیه‌السلام مطرح کنم، خود ایشان دنبال می‌کنند».

🔵 صدایِ کارگران و احیاگرِ غرورِ تولید بود؛
با یک دستور انقلابی، چاپ ۱۴ میلیون جلد کتاب درسی را به کارخانه‌ی داخلی سپرد تا ده برابر شدن تولید، بویِ امنیت شغلی و نان حلال را به خانه‌ی کارگر ایرانی بازگرداند.

🔴 فداییِ ولایت و سرباز نظام بود؛
که در آخرین جلسه هیئت دولت پیمان بست که هرگز خلاف خواست رهبری و در جهت اختلاف قوا قدمی برندارد. او که افتخار خود را نه در عناوین دنیوی، بلکه در «سربازیِ امام خامنه‌ای» می‌دید.

🔵 و در نهایت، شهیدی در مسیر خدمت شد؛
او که با پاهای تاول‌زده و چهره‌ای که آثار سِرُم درمانی بر آن هویدا بود، جلسات را ترک نکرد. او رفت تا ثابت کند مسیر «رجایی» هنوز باز است و می‌توان رئیس‌جمهور بود و میانِ گل و لای سیل و خاکِ معدن، برای مردم جان داد.

💔 خداحافظ ای شهیدِ جمهور؛ و چه داغ‌هایی که ندیدیم بعد از رفتنت… 😭

👈 دویست‌و‌پنجمین شماره روزنامه اینترنتی «صدای ایران» ضمن بازخوانی پیام تجلیل رهبر انقلاب از ملّت ایران
🖼 در سرمقاله خود به حضور میلیونی و باشکوه امروز مردم عظیم‌الشأن ایران در حمایت از مدافعان امنیت و محکومیت اقدامات تروریستی مزدوران دشمنِ آمریکایی ـ صهیونی پرداخته است.👇

📝 تهران روزهای پرشکوه و حماسی کم نداشته است. روزهایی که مردم احساس کرده‌اند نیاز است به خیابان بیایند و با حضور خود نقشه‌های دشمن را نقش بر آب کرده و متوهّمان را از خواب بیدار کنند. اما آنچه امروز عصر در تهران رخ داد، چیزی فراتر از حماسه‌های ماندگار پیشین و در یک کلمه، یوم‌اللهی بی‌نظیر بود. مردمی که در یک دست قرآن به دست داشتند و در دست دیگر پرچم مقدّس کشور خود را، از هر کوی و برزن این شهر بزرگ، قطره قطره باریدند و در مرکز شهر سیل شدند، سیلی که غبارها را فرونشاند و دل‌ها را آرام کرد.

🔹️ این حضور تاریخی و حماسه محدود به پایتخت نبود و میلیون‌ها تن از مردم نجیب و شریف ایران در صدها شهر کوچک و بزرگ دیگر نیز به میدان آمدند تا بگویند: «این صدای ملّت ایران است»، صدایی رسا که سه مخاطب داشت:
▫️مخاطب نخست تروریست‌هایی بودند که در چند روز گذشته با سوءاستفاده از فضای به وجود آمده و برخی تجمّعات در کشور، اعتراض را به آشوب تبدیل کردند و آشوب را به تروریسم کور. و در این میان چه جنایت‌ها که نکردند. حماسه ۲۲ دی مردم ایران پیامی واضح و روشن به این تروریست‌های داعشی داشت، حافظان امنیّت ملّت به پشتیبانی این ملّت شما را بر سر جای خود خواهند نشاند. ماهیّت این تروریست‌های داخلی و همدستان خائن و خارج‌نشین آنها که درپی سوءاستفاده از مصائب و مشکلات توده‌های مردم هستند، امروز بیش از همیشه آشکار شده است.

▫️ مخاطب دوم این حماسه که مهم‌تر از دسته اول است، اربابان خارجی این تروریست‌ها هستند. همان آمریکا و رژیم صهیونی که ۷ ماه پیش بی‌واسطه وارد میدان شدند و از ایران سیلی خوردند و این بار مزدوران خود را به میدان فرستادند تا طرحی دیگر دراندازند و به اهداف شوم خود ــ از تسلّط بر کشور و غارت منابع آن گرفته تا تکه تکه کردن آن ــ برسند. ملّت ایران به کارگردانان اصلی و خارجی این غائله فهماندند که علی‌رغم تمام اختلاف سلایق و گلایه‌های بحق، در معرکه‌های خطیر پای کار ایرانند و نه با تهدیدها مرعوب می‌شوند و نه با وعده‌های خیالی، خام.

▫️ و اما سومین مخاطب این سیل خروشان ملّی، مسئولین کشور هستند. مسئولینی که در هر پست و مقامی، باید قدردان حضور دشمن‌شکن این ملّت شریف و بزرگ باشند و با مدیریّت عالمانه و کار جهادی، در خدمت به آنان و رفع مشکلاتشان بجد بکوشند.

🔹️ حماسه ۲۲ دی شبیه عصای موسی کلیم‌الله بود که سحر ساحران را بلعید و فرعون و عمّالش را تا مرز جنون عصبانی خواهد کرد. حماسه‌ای که تنها سه روز پس از این جمله رهبر معظّم انقلاب روی داد:
✏️ «ان‌شاء‌الله به زودیِ زود، خداوند احساس پیروزی را در دلهای همه‌ی مردم ایران رواج بدهد.» ۱۴۰۴/۱۰/۱۹

“وَ قَتْلاً في سَبيلِكَ فَوفِّقْ لَنا”

«بنده شب و روز به یاد شهید سلیمانی عزیز هستم»

«نباید به شهید سلیمانی به عنوان یک فرد نگاه کرد. بایدحاج قاسم را به چشم یک مکتب، یک راه و یک مدرسه درس آموز نگاه کنیم»

مقام معظم رهبری مد ظله العالی

آشنایی با ابعاد شخصیتی سردار شهید حاج قاسم سلیمانی که به تعبیر مقام معظم رهبری مد ظله العالی “نمونه‌ی برجسته‌ای از تربیت‌ شدگان اسلام و مکتب امام خمینی بود” می تواند درس آموز و الهام بخش باشد. معاونت فرهنگی تربیتی مرکز آموزشهای غیرحضوری در آستانه اولین سالگشت شهادت سردار دلها، اقدام به برگزاری فراخوان صهبای شهادت به زبان های فارسی، عربی، انگلیسی و اسپانیایی نمود و پس از دریافت و ارزیابی بیش از 400 اثر، آثار منتخب در قالب ویژه نامه به زبان های فارسی، انگلیسی و اسپانیایی تهیه و در آستانه چهل و دومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی جهت بهره برداری و آشنایی با ابعاد شخصیتی آن مجاهد شهید منتشر گردید. نسخه دیجیتال (pdf) ویژه نامه در ادامه قابل دریافت می باشد