این ۳ نکته‌ را در نظر داشته باشید :

۱. تصمیم گیری کودک
۲. اجازه اشتباه کردن
۳. مواجه با پیامدهای تصمیم

◀️ به فرزندتان اجازه بدهید درباره‌ی مسائل جزئی تصمیم‌گیری کند. این روش به مرور باعث تقویت این مهارت و ایجاد احساس مسئولیت‌پذیری در فرزندتان می‌شود و موجب حفظ استقلال کودک و بالا رفتن عزت نفس او می‌شود.

✅ به فرزندتان اجازه بدهید اشتباه کنند. جسارت تصمیم‌گیری درست زمانی ایجاد می‌شود که بچه‌ها بارها و بارها تصمیم بگیرند و حتی اشتباه کنند. پس وقتی فرزندتان توانایی انتخاب دارد، به جای او تصمیم نگیرید. اشتباه کردن را به حساب کسب تجربه او بگذارید.

❇️ اجازه بدهید فرزندتان با پیامدهای طبیعی و منطقی تصمیم‌هایش مواجه شود و تجربه کسب کند، چه پیامدهای خوب و چه پیامد های بد. و به مرور زمینه‌ای برای تصمیم‌‌گیری‌های بزرگ‌تر و مهم‌تر فراهم کنید و ریسک‌کردن‌ را به فرزندتان یاد بدهید، تا اعتماد به نفس در کودک خود را تقویت کرده باشید.

✍خانم دکتر بلوری

 یکی از مسائل بسیار مهم در ارتباطات و مسائل مختلف اجتماعی و روابط خانوادگی بحث گذشت و بخشش است. به قول بسیاری از روانشناسان بحث گذشت و بخشش خلاصی از رنجیدگی است، یعنی کسی که می‌تواند به راحتی ببخشد، راحت می‌تواند خود را از فضای رنج و آزار خود خلاص کند. بسیاری از آدم‌ها بخشیدن برایشان خیلی سخت است و سخت می‌توانند دیگران را ببخشند و برعکس بسیاری هم هستند که راحت می‌توانند این کار را انجام دهند. این که گذشت در زندگی افراد چه تاثیری دارد؟ یا تا چه اندازه می‌توان نسبت به دیگران گذشت داشت؟ در این رابطه با دکتر سید محسن میرطالبی استاد دانشگاه سوره تهران به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه می‌خوانید:

ادامه »

🔹 این ماه پُربرکت ذی‌القعده تا دهم ذی‌الحجّه به عنوان #چله_گیری معروف است. 🕌✨
🔸 آن چهله‌گیری که چهل شبانه‌روز انسان مواظب خودش است،
به این معنا نیست که انسان در جای تاریکی بنشیند و از جامعه جدا باشد 🚫،
بلکه یعنی:
🔸 چهل شبانه‌روز از:
• ❌ کار خلاف
• ❌ حرف خلاف
• ❌ دلبستگی به دنیا
• ❌ غرور
• ❌ بستن راه دیگران
• ❌ بی‌راهه رفتن
💢 فاصله بگیرد؛ این یعنی چهله‌گیری واقعی! ‼️

🔹 از جامعه جدا شدن مشروع نیست ❗️
اما از دنیا جدا شدن، چله‌گیری است! 🌍❌

📿 وجود مبارک موسای کلیم (ع) چهل شبانه‌روز به‌کلی از دنیا منقطع شد،
با خدا مناجات می‌کرد و در نتیجه، تورات نصیب او شد ✨

🔸 از اول ذی‌القعده تا دهم ذی‌الحجّه به عنوان
اربعین کلیمی معروف است، و این جزء سنّت‌های همه انبیاست که اسلام هم آن را تأیید کرده است. 🌟

#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
#جام_معرفت
#اربعین_کلیمی

‏اینکه بوشهری‌ها جشنواره موسیقی رو به دسته عزاداری تبدیل می‌کنند، اصفهانیا دَرِ سازمان انتقال خون رو از جا می‌کنن تا خون بدهند، مردم گیلان و تبریز نصف روز تو صف اهداءخون هستند و پزشکان برای درمان رایگان آدرس می‌گذارند و اردبیلیا جشن تیم فوتبالشونو به بعد موکول می‌کنن فقط یک معنا داره:
🖤🖤ایران ایران ایران🇮🇷🇮🇷

لازم است زن و شوهر از اشتباهات هم چشم پوشی کنند و بسیاری از خطاهای هم را نادیده بگیرند تا احساس آرامش و لذت کنند.

مقدمه
یکی از بهترین صفات های که خداوند به انسانها بخشیده و به وسیله آن می‌توانند روح خودشان را بزرگ کنند، بخشندگی و اغماض از خطاهای دیگران است.در زندگی شخصی و اجتماعی با افرادی مواجه می‌شویم که با رفتارهای خودشان سبب آزرده خاطری ما می‌شوند، در اینجا نحوه رفتار دیگران با هم متفاوت می‌شود؛ برخی از افراد هستند که مانند آنها رفتار می‌کنند. اما گروهی هستند که با سعه صدر برخورد می‌کنند و رفتار مناسبی نشان می‌دهند. وَالَّذِینَ لَا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِرَامًا. و آنان هستند که به ناحق شهادت ندهند و هرگاه به عمل لغوی (از مردم غافل) بگذرند بزرگوارانه از آن درگذرد. [1] این بخشیدن و عفو کردن اشتباهات دیگران و نادیده گرفتن آن، یکی از مکارم اخلاق در آداب اجتماعی است و باعث تداوم روابط می‌شود.

ادامه »

 ✏️ با دیدن تلاوت و ترتیل جوانان، از شدّت خشنودی و خوشحالی واقعاً منقلب میشوم

📝 هفته‌نامه خط‌حزب‌الله نشریه دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب اسلامی، در خبری اختصاصی نوشت:
🔹️حضرت آیت‌الله خامنه‌ای پیش از ظهر پنجشنبه ۴ اردیبهشت۱۴۰۴ در پایان مجلس عزاداری سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق علیه‌السلام که در آن «جمعی از فعالان قرآنی و دست‌اندرکاران برنامه‌های رسانه‌ی ملی در ماه مبارک رمضان» نیز حضور داشتند، فرمودند:

✏️ «امروز در جلسه‌ی ما الحمدلله قرآنی‌ها جمعند. خدا را شکر، امسال ماه مبارک الحمدللّه یک ماه رمضان قرآنی بود؛ خدا را شکر. و در سرتاسر کشور به همّت شما برادرها در هر جایی، در هر بخش، در صداوسیما و غیر صداوسیما مردم دلشان با قرآن بود.

✏️ ما به این احتیاج داریم. این، آن چیزی است که کشور ما به آن احتیاج دارد، جوانهای ما احتیاج دارند. این تلاوت قرآن، این حفظ قرآن که من وقتی میبینم آنجا جوانها نشسته‌اند و قرآن را به‌اصطلاح با ترتیل میخوانند، حافظ از حفظ میخواند، از شدّت خشنودی و خوشحالی واقعاً منقلب میشوم؛ الحمد لله ربّ العالمین.

✏️ دنبال کنید. منتها ما در زمینه‌ی قرآن هنوز خیلی کار داریم؛ کارهایی که باید انجام بگیرد. ما بایستی مفاهیم قرآن را که دریای عظیمی است، دریای عمیقی است، بین مردم خودمان و خوانندگان قرآن رواج بدهیم. الحمدلله خیلی خوب بود. خدا را شکر.»

گزیده بیانات در پایان مجلس عزاداری سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق علیه‌السلام

  در زمان امام صادق (علیه الصلاة والسّلام) در تقدیر الهی ــ و نه در قضای محتوم الهی ــ بنا بوده یک تحّولی اتّفاق بیفتد به نفع ائمّه‌ی هدیٰ (علیهم السّلام). این را در روایات متعدّدی که وارد شده، انسان میفهمد. یک روایت از حضرت صادق (علیه السّلام) است که میفرماید که «اِنّ اللهَ قَدّرَ هذا الاَمرَ فی سَنَةِ سَبعین».(۱) خدای متعال این امر را، یعنی امر امامت را ــ امامتِ به معنای واقعی را ــ در تقدیر خودش برای سال ۷۰ هجری گذاشته بود.

ببینید؛ وقتی که امام حسن مجتبیٰ صلح کردند با معاویه، یک عدّه‌ای می‌آمدند گله میکردند و اعتراض میکردند. حضرت میفرمودند که: «ما تَدری لَعَلَّه فِتنَةٌ لَکُم وَ مَتاعٌ الی حین»؛ این تا یک وقتی است، این موقّت است. یعنی در کلمات امام حسن مجتبیٰ (علیه السّلام) اشاره شده به اینکه این حادثه، این تسلّط کفر و نفاق، بنا نیست دائمی باشد؛ در تقدیر الهی این موقّت است. تا کی؟ تا سال ۷۰. یعنی طبق همین روایت، سال ۷۰ هجری بنا است هر کس از اهل‌بیت در قید حیات است، قیام کند و حکومت را به دست بگیرد، و امامت واقعی تحقّق پیدا کند. بعد حضرت میفرمایند: فَلَمّا قُتِلَ الحُسینُ علیه السلام اِشتَدَّ غَضَبُ اللهِ عَلی اَهلِ الاَرضِ فَاَخَّرَهُ اِلی مِئَةٍ وَ اَربَعین؛ یعنی حادثه‌ی کربلا، این بی‌اعتنائی مردم به مبانی دینی، این اِعراض آنها، اثرش این بود که این تقدیر الهی عقب افتاد تا سال ۱۴۰. ۱۴۰ زمان امام صادق (علیه السّلام) است دیگر، که حضرت [سال] ۱۴۸ از دنیا رفتند. این را شیعه میدانستند. یعنی خواصّ شیعه میدانستند. لذا مثلاً در یک روایتی دارد که زُراره به اصحابش ــ زراره که خب جزو نزدیکان است ــ میگوید لا تَری عَلی أعوادِها اِلّا جعفراً؛ (۲) اعواد، [یعنی] پایه‌های منبر، منبر خلافت؛ یعنی من جعفر را دارم میبینم که روی این منبر خواهد نشست. این [جور] است.

یا در یک روایت دیگر باز همین زراره ــ چون زراره ساکن کوفه بود ــ پیغام میدهد به حضرت صادق (علیه‌ السّلام) و عرض میکند که یکی از دوستان ما از شیعیان مقروض شده و طلبکارها دنبالش هستند. او هم برای اینکه پول ندارد، گذاشته از شهر رفته، آواره شده. اگر این قضیّه، یعنی قضیه‌ی خلافت، تا همین یکی دو سال بنا است انجام بگیرد ــ در روایت، هذا الأمردارد؛ [یعنی] اگر این قضیّه بنا است همین یکی دو سال انجام بگیرد ــ خب این [شخص] باشد تا شما بیایی سر کار، و قضایا حل میشود؛ امّا اگر طولانی است، رفقا پول جمع کنند و قرض او را بدهند. (۳) یعنی کسی مثل زراره منتظر بوده که در همین یکی دو ساله مسئله تمام بشود. اینکه شما می‌بینید می‌آیند خدمت حضرت صادق و مدام میگویند آقا، چرا قیام نمیکنید، [چرا] قیام نمیکنید، ناشی از این است که منتظرند؛ [یعنی] یک چیزی شنفته‌اند، یک مطلبی به گوششان رسیده.

بعد دنباله‌ی همان روایت که [سال] ۱۴۰ را معیّن فرمود، فرمود: شما افشا کردید، خدا عقب انداخت. یعنی اگر شیعیان دهنشان قرص بود و افشا نمیکردند، شاید همان وقت قضیّه تمام میشد؛ و شما ببینید تاریخ چقدر تغییر پیدا میکرد! اصلاً مسیر بشر یک مسیر دیگری میشد و امروز دنیا، دنیای دیگری بود. یعنی کوتاهی‌های ما، یک جا دهن‌لقّی‌مان، یک جا کمک نکردنمان، یک جا اعتراض کردن بیخودی‌مان، یک جا صبر نکردنمان، یک جا تحلیل غلطی که از اوضاع میکنیم، گاهی تأثیر میگذارد ــ [آن هم] تأثیرات تاریخی ــ یعنی این‌جور مسیر را عوض میکند؛ لذا خیلی باید مراقبت کرد.

و البتّه زندگی امام صادق (علیه السّلام) زندگی فوق‌العاده‌ای است، زندگی عجیبی است، زندگی موفّقی است از لحاظ اشاعه‌ی احکام الهی و روایات فراوانی که از آن بزرگوار و اصحاب ایشان داریم. البتّه این چهار هزار شاگردی که [برای حضرت] نقل میشود، شنونده خیال میکند که حضرت یک درسی شروع میکردند، چهار هزار نفر آنجا می‌نشستند؛ این [جور] نیست. در طول عمر این بزرگوار چهار هزار نفر از ایشان روایت کرده‌اند ــ آن‌طور که حالا در آن کتاب هست ــ ایشان چهار هزار نفر راوی دارند؛ چهار هزار شاگرد به این معنا است؛ نه‌اینکه حالا چهار هزار نفر می‌نشستند پای درس ایشان و ایشان درس میدادند.

و ماها دوریم از زندگی ائمّه؛ اطّلاعاتمان کم است، هم از کلماتشان، هم از بیاناتشان، روایاتشان، و حالات زندگی‌شان.

این قضایایی هم که در روایات ما است و نقل میشود که ایشان را بردند پیش منصور و منصور به ایشان شدّت خشم نشان داد، ایشان هم گفتند که «یابن‌عمّ! بزرگان، پیغمبران مظلوم واقع شدند، آنها بخشیدند، تو هم ما را ببخش»، اینها را بنده به طور قاطع میگویم دروغ است؛ به طور قاطع اینها واقعیّت ندارد. امام با هیچ کس این‌جوری حرف نمیزند؛ چه آن وقتی که خطر کشته شدن باشد، چه خطر کشته شدن نباشد؛ هر چه؛ امام اصلاً این‌جوری حرف نمیزند. راوی [این حرف] کیست؟ ربیع؛ راوی‌اش ربیع خادم است! ربیع، خادم منصور است، یعنی همه‌کاره‌ی منصور است؛ یک فرد درباریِ دروغگوی مثلاً این‌جوری. این [شخص] آمده نقل کرده که امام صادق این‌جوری گفت. خب این برای از بین بردن روحیه‌ی شیعه ابزار خوبی است دیگر؛ لذا از نقل اینها مطلقا باید اجتناب کرد. بعضی‌ها بی‌خودی نقل میکنند، در حالی که این روایات، روایات درستی نیست. ائمّه درس استقامت و درس ایستادگی و درس منطق [میدادند]؛ و در سخن گفتن با منطق، استدلال، طرف را گیر انداختن.

شما ببینید حضرت زینب در مجلس ابن‌زیاد، در مجلس یزید چه جوری حرف میزند! آن درست است؛ آن خط، خطّ درست ائمه است. هر کسی ایستادگی کند، در خطّ این بزرگواران دارد حرکت میکند. امروز هم اینهایی که در غزّه، در لبنان دارند ایستادگی میکنند، اینها در واقع در خطّ همین ائمّه‌ی دین، ائمّه‌ی هدیٰ دارند کار میکنند.
 
(۱ کافی، ج ۱، ص ۳۶۸ (با اندکی تفاوت)
(۲ رجال کشّی، ص ۱۵۶
(۳ رجال کشّی، ص ۱۵۷
 

 رعایت وظایف متقابل از سوی دو همسر تأثیر بسزایی در تحکیم و پایداری خانواده دارد و در اینجا به برخی از آنها اشاره می‌گردد.

1ـ حفظ از انحراف

خداوند در یک کلام، حقّ و وظیفة میان زن و شوهر را روشن نموده است: ﴿…هُنَّ لِبَاسٌ لَّکُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ…: … آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها (و هر دو زینت هم و سبب حفظ یکدیگرید)…﴾ (البقره/۱۸۷). لباس از یکسو، انسان را از سرما و گرما و خطر برخورد اشیاء به بدن حفظ می‌کند و از سوی دیگر، عیوب او را می‌پوشاند، و نیز زینتی است برای تن آدمی. این تشبیه که در آیة فوق آمده، اشاره به همة این نکات است. دو همسر یکدیگر را از انحراف‌ها حفظ می‌کنند، عیوب هم را می‌پوشانند، وسیله راحت و آرامش یکدیگرند و هر یک زینت دیگری محسوب می‌شود. این تعبیر نهایت ارتباط معنوی مرد و زن و نزدیکی آنها به یکدیگر و نیز مساوات آنها را در این زمینه کاملاً روشن می‌سازد؛ زیرا همان تعبیر که دربارة مردان آمده، بدون هیچ تغییر دربارة زنان هم آمده است (ر.ک؛ مکارم شیرازی و دیگران، 1354، ج 1: 733).

بر اساس این آیه و نیز آیات و روایات دیگر، همسران مایة زینت هم هستند و عیب‌های یکدیگر را می‌پوشانند و یکدیگر را محافظت می‌کنند و از گناه بازمی‌دارند.

صفحات: 1· 2

الف) حقّ والدین بر فرزندان

امام سجّاد(ع) در رسالة حقوق خود حقّ پدر و مادر بر فرزندان را اینگونه بیان می‌فرماید: «حقّ مادرت این است که بدانی او تو را حمل کرده، آنگونه که کسی کس دیگر را حمل نکند و از شیرة جانش تو را خورانده، آنگونه که کسی دیگری را نخورانده است و به راستی، او با گوش، چشم، دست، پا، مو، پوست و تمام اندامش تو را نگهداری کرده است و از این نگهداری نیز خشنود و شاد و پیوسته در کار بوده است. حقّ پدرت این است که بدانی به‌راستی او ریشة توست و تو شاخة اویی و چون او نبود، تو نیز نبودی. پس هرگاه در خویش چیزی دیدی که پسندیده آمد، آگاه باش که این نکویی در تو ریشه در پدرت دارد. بنابراین، خدای را ستایش نما و به اندازة آن نکویی، سپاسش دار، وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ» (حرّانی، 1363: 263). از اینجاست که انسان درمی‌یابد که چرا خداوند مسألة نیکی به پدر و مادر و شکر زحمات آنها را مقدّمه‌ای بر شکر خود شمرده است.

ادامه »

عوامل فراوانی در تحکیم بنیان خانواده و سرزندگی آن مؤثّرند که در ذیل به مهم‌ترین آنها پرداخته شده است:

1) حُسن معاشرت، تضمین تحکیم خانواده

2)حکومت نظم و انضباط در میان اعضای خانواده

3) توجّه به یکسانی در آفرینش

4) همکاری و همدردی

5) مشاوره با یکدیگر

6) وجود عشق، مهر و محبّت میان اعضای خانواده

7) آشنایی کامل اعضای خانواده با حقوق و وظایف خود

ادامه »